اون طرفه سکه

همیشه به ازدواج مجدد از ناحیه مرد و همسر اول نگاه میکردم،مردی که بی وفایی میکند و پی خواسته های دلش می رود و زنی که کل زندگیش مثل یک آوار روی سرش خراب می شود. زندگی های زیادی رو به عینه دیدم که به این واسطه از هم پاشیده شده و پای درد دل همسر های اولی که ((هوو)) سرشون اومده زیاد نشستم و خوب طبیعتا حساسیت و نفرت زیادی نسبت به این قضیه دارم.

از قضا چند روز یش شرایطی فراهم شد که با اون ور سکه هم ارتباط پیدا کنم و مخاطب زنی باشم که قصد دارد٬ به عقد دوم مردی بسیار متدین و خیر خواه  والبته دارای مکنت مالی بالا٬دربیاید.

خانمی که به علت مشکلات  زیادی از همسر ش جدا شده بود و به تنهایی بار مسئولیت زندگی را به دوش می کشید٬.وقتی که  از خودش و زندگیش و سختی هایی که به عنوان یک زن تنها در این جامعه  متحمل می شد، می گفت به سختی بغض خودم را کنترل می کردم .مشکلات مالی از یک سو و رنجها و اتهامات اجتماعی ای که یک زن تنها در معرض آن است از سوی دیگر باعث شده بود که صرفا به دلیل اینکه اسم یک مرد بالای سرش باشد حاضر به این عمل شود.

جالب بود برایم که می گفت: اون آقا گفته حاضرم بدون اینکه همسر من شوید و بدون هیچ گونه چشمداشتی٬خانه و ماشین و سایر امکانات در اختیارتان قرار دهم.  ولی من قبول نکردم چون هیچ کس باور نمی کند و بلافاصله به بدترین گناه ها متهم می شوم و بلاخره در میان مردم زندگی می کنم و نمی توانم به گوشه کنایه هایشان بی تفاوت باشم و از طرف دیگر محال است تا آخر عمر بتوانم خانه بخرم و امنیت مالی و اجتماعی داشته باشم.این فرصتی است که ممکن است تا پایان عمر برایم پیش نیاید.من فقط به نام ((همسر)) احتیاج دارم و حاضرم بعد از اینکه عقد کردیم و به نزدیکانم معرفی اش کردم  دیگر هیچ وقت نبینمش و کاری به زندگی اولش ندارم.......

قضاوت کردن و ارایه ی راه چاره، در این موارد خیلی سخت می شه٬  مخصوصا وقتی که در جامعه هیچ گونه تسهیلاتی برای زنان سرپرست خانوار نیست و از هیچ ناحیه ای حمایت نمی شوند ((و اگر هم باشد آتقدر مقدارش ناچیز است که ترجیح می دهند بی خیالش شوند)) و از سوی دیگر نمی توان دیگران را مجبور به فداکاری و ایثار کرد.

 هر دو طرف سکه زنانی هستند که حق و حقوق یکسان برای زندگی کردن دارند.

جالبه در این موارد با بیان یک جمله ی جادویی، زندگی آباد یک زنی ویران و زندگی نابود زن دیگر احیاء می شود.

 راستی  راستی حق با کیه؟

شرط ازدواج مجدد:حرام کردن حلال یا صحیح نافذ؟

از اونجایی که این روزا بازار ازدواج مجدد آقایون گرمه بد نیست خانمهای گرامی  با شرط ضمن عقد  یا پس از عقد((عدم ازدواج مجدد همسر)) بیشتر آشنا بشن. مطالبی که در زیر مطالعه می فرمایید خلاصه مقاله ای است از مجموعه مقالات فقهی، حقوقی آیت الله موسوی بجنوردی که سعی کردم از زبان فقهی به نثر روان برگردانش کنم:

در اصطلاح فقهی شرط بر مطلق تعهد و الزام اطلاق می شود،

اعم از اینکه در ضمن عقد یا به طور مستقل و جدای از عقد

باشد. که در هردو صورت طبق قاعده ی ((المومنون عند

شروطهم:بر همه مومنین واجب است که بر شروط خود وفا

 کنند)) التزام آور است.

 اما آیا شرط عدم ازدواج مجدد مرد، از نظر عدم مغایرت با کتاب و

 سنت و مقتضای عقد صحیح است؟ و آیا چنین شرطی اثر

 حقوقی دارد؟اثر وضعی و حقوقی تخلف زوج از چنین شرطی چه

 خواهد بود؟در مورد صحت شرط مذکور میان فقها اختلاف نظر

 وجود دارد.گروهی از فقها این شرط را تحریم حلال می دانند و آن

  را مشمول استثنای قاعده ی ((المومنون عند شروطهم الا شرط

 حرم حلالا او أحل حراما)) می دانند.گروه دیگری از فقها بر این

 عقیده اند که  مراد از تحریم حلال و تحلیل حرام در ذیل حدیث

 نبوی، این است که شرط کننده قاعده ی کلی به وجود آورد و یا

 اینکه حکم جدیدی را ابداع کند، مثل تحریم ازدواج مجدد.این

 دسته از فقها شرط ازدواج مجدد را صحیح می دانند(که البته نظر

 صحیح نیز همین است) زیرا  بر این عقیده اند که ازدواج مجدد

 امری مباح است و شرط انجام یا ترک فعل مباح نافذ و غیر مخالف

 با کتاب و سنت است و بلاخره فرق است بین شرط ترک ازدواج

 مجدد و شرط تحریم آن، و بر این اساس  چنانچه زوجه شرط

  ترک فعل مباح- ازدواج مجدد- را بنماید این شرط صحیح و نافذ

 است، ولی اگر شرط تحریم ازدواج با زنان دیگر را بنماید این شرط

 فاسد و مشمول استثنای قاعده ((المومنون عند شروطهم)) می

 گردد، زیرا تحریم مباح را در بر دارد. بنابراین اگر اجماع و یا شهرت

 فتوایی بر بطلان این شرط اقامه شود هیچ گونه ارزش فقهی

 ندارد.روایاتی موجود است که ناظر به شرط عدم ازدواج مجدد زوج

 از جانب زوجه می باشد مانند روایتی که منصوربن یونس از

 حضرت موسی بن جعفر (ع) نقل میکند:منصوربن یونس می گوید

 به حضرت موسی بن جعفر(ع) عرض کردم مردی از موالیک با

 زنی ازدواج کرد و بعد او را طلاق داد و بعد پشیمان شد و

 خواست مجدد ازدواج کند، آن زن به یک شرط راضی شد و آن

 اینکه از این به بعد طلاقش ندهد و ازدواج مجدد نکند.مرد این

 شرط را قبول کرد. بعد پشیمان شد،چه کار باید بکند؟حضرت

 فرمودند: بد کاری که این شرط را قبول کرد مگر از دل خودش خبر

 نداشت که فردا باز پشیمان می شود؟ از قول من به آن مرد بگو:

 بر آن واجب است که وفای به شرطش بکند، که رسول الله(ص)

 فرمودند((المومنون عند شروطهم)).

و اما اثر حقوقی و ضمانت اجرایی چنین شرطی چگونه است؟ در

 پاسخ به این سوال باید گفت از آنجایی که این شرط صحیح

 است، زوج نمی تواند خلاف آن عمل کند و اگر چنانچه زوج بر

 خلاف شرط خواست عمل کند، عملش حرام و ازدواج مجددش