بانو

گاه نوشته های یک دانشجوی مطالعات زنان

 

 

88

 

چه حس خوبیه نوشتن در زمان بی زمانی در ٨ ساعت و ۴٧ دقیقه بی هویت. هشت ساعتی که تعریف نشده است، اسفند که تمام شده و فروردین هم که از فردا آغاز می شود.....

یک سال گذشت. اگر از دلتنگی ها و بهانه گیری های دلم فاکتور بگیرم، همه چیز  به خوبی و شادی گذشت، خدارا شکر من و رضا به هدفهای تعیین شده ی مان در سال ٨٧ رسیدیم. و اسفند که سنگ تمام گذاشت برای ما. خبرهای خوشی  شنیدیم که اگر قطعی شد خواهم گفت برایتان...

٨٨ بار سال ٨٨ را تبریک می گویمتان.قلب

٨٨ را پرثمرتر از ٨٧ برایتان می خواهم.قلب

٨٨ تا آرزوی خوب برایتان دارم.قلب

٨٨ تاقلبقلبقلب

_________________

پ.ن.١) موقع تحویل سال خیلی دلم می خواست زمان ٢ سال به عقب بر می گشتناراحت.

پ.ن.٢) رضا خیلی اصرار داره پی نوشت قبلی حذف بشه ولی محالهاز خود راضی

پ.ن.٣) ١٣روزی مسافرت بودم،عکسهای زیبا و نازیبایی از شیراز و بندر عباس سوغات آورده ام که امیدوارم فرصت کنم و تقدیمتان کنم

 

 

 


جمعه ۳٠ اسفند ۱۳۸٧ | نظرات شما ()
 

غروب خورشید

 

 

گلدسته ات
کهکشانى است
که سیاهى شهر را تکذیب مى کند
و پنجره فولاد
التماسهاى گره خورده
و بغضهایى که پیش پاى تو باز مى شوند...

 


پنجشنبه ۸ اسفند ۱۳۸٧ | نظرات شما ()
 

از موعظه تا تنبیه بدنی!

موضوع این پست از مباحثی است که دوست نداشتم هیچ وقت وجود می داشت، اماچون نص قرآن است و سالیان دراز دستاویزی برای بسیاری بوده و هست مطرحش می کنم. در آیه ی ٣۴ سوره ی نساء آمده است:

و زنانی که از مخالفت و نافرمانی(نشوز) آنها بیمناکید باید نخست آنها را پند دهید(٢) و در خوابگاهشان دوری جویید (٣) و در صورت نافرمانی آنها را به زدن تنبیه کنید، چنانچه اطاعت کردند، دیگر حق هیچ گونه ستم بر آنها ندارید که همانا خدا بزرگوار عظیم الشأن است.

در این آیه سه دستور العمل در زمان ناسازگاری زوجه(زوجه ناشزه) صادر شده است، که این سه عمل ترتیبی می باشند(نه انتخابی و اختیاری).

بحث اصلی من در اینجا چگونگی اجرای این مراحل نیست، گرچه خود مسئله ی مهمی است و روایات فراوانی در خصوص کیفیت اجرای این مراحل وارد شده است.تنها به یکی از معروفترین و گویاترین احادیث اشاره میکنم، و آن پاسخ امام محمد باقر(ع) به یکی از اصحاب خود در مورد کیفیت و حد ایراد تنبیه بدنی زن ناشزه که فرمودند: مقصود زدن با چوب مسواک است. و فقها متعرض این مطلب شده اند که اگر به واسطه ی زدن، آسیبی به زن برسد، پرداخت خسارت واجب میشود، زیرا در اینصورت معلوم می شود که هدف مرد اصلاح وتأدیب نبوده است، بلکه اانتقام گیری و تشفی قلبی مراد بوده است.

اما مسئله ی اصلی مفهوم زوجه ناشزه است، زنی که خداوند جواز چنین رفتاری را به همسرش داده است چگونه زنی است...(بقیه در ادامه ی مطلب )



ادامه مطلب
چهارشنبه ٧ اسفند ۱۳۸٧ | نظرات شما ()
 
زینب جعفریان


z.jafariyan@yahoo.com

 
 

موضوعات

 

صفحات وبلاگ

 

مطالب اخير

تمام

سه‌شنبه ٢٤ فروردین ۱۳۸٩

به آفتاب سلامی دوباره خواهم کرد

بازی بهترین های سال

ازدواج موقت، مستحب، مکروه یا حرام؟

آنچه گذشت...

آقا با من ازدواج می کنید؟

شغل من

؟

دکتر شریعتی و ازدواج موقت

 

آرشيو مطالب

صفحه نخست

اردیبهشت ۸٩

فروردین ۸٩

اسفند ۸۸

بهمن ۸۸

دی ۸۸

آبان ۸۸

مهر ۸۸

شهریور ۸۸

امرداد ۸۸

تیر ۸۸

خرداد ۸۸

اردیبهشت ۸۸

فروردین ۸۸

اسفند ۸٧

بهمن ۸٧

دی ۸٧

آذر ۸٧

آبان ۸٧

مهر ۸٧

شهریور ۸٧

امرداد ۸٧

تیر ۸٧

خرداد ۸٧

اردیبهشت ۸٧

فروردین ۸٧

اسفند ۸٦

 

نويسنده

زینب جعفریان

 

پیوندها

/ از زندگی(دکتر شیرین احمدنیا) /

/ میدان زنان /

/ حوض ماهی /

/ کانون زنان /

/ آرامش خیال /

/ پرده ی ناتمام /

/ سپنتا /

پنجره ها(آقای حیدری چروده)

/ آپاچی /

/ ابتکار سبز /

/ روزنامه زن /

/ زن و جامعه /

دست نوشته ها(راضیه)

اندیشه جامعه شناسی

/ مکث /

صدف دریا(جودی)

راوی

ازدواج موفق

هر کجا هستم باشم...

خاطرات یک عاقد

دلتنگی های یک عمه

زن در آیینه امروز

آقا طیب

در این سرا

کلاسور

حرفی نیست مگر تنهایی

 

امکانات جانبی

RSS 2.0