|
بزرگداشت فردوسی
|
|
|
این روزها نمیدونم چرا هرچی سعی می کنم به خاطر بزرگداشت فردوسی بی خیال این دو بیت شعر ناقابلی که پیشکش زنان کرده بشم نمی شه:
زن را ستایی سگان را ستای که یک سگ به از صد زن پارسای
زن و اژدها هر دو در خاک نه جهان پاک از این هر دو ناپاک به
چی میشد ابوالقاسم همین دو بیت شعر رو نمی گفتی؟
پیوست:((پیامبر اکرم :یک زن مومن در چشم من بهتر از هزار مرد غیر مومن است.))
الوسائل الشیعه۱۲۳:۱۴
|
|
|
|
| |
|
همینجوووری
|
|
|
آزادی بیان در دوران حکومت پیامبر و برخی از خلفای راشدین زن مسلمان چنان از استقلال رأی و آزادی فکری، سیاسی و اجتماعی برخوردار بوده است که حتی به اعمال و رفتار و دستورات حکومت نظارت داشته و گاه نیز در امورات دولتی مداخله می کرده است. نمونه ی تاریخی زیر که همه ی دانشمندان شیعی و سنی همه بر آن اتفاق قول دارند،شاهد گویای این حقیقت است: ((روزی خلیفه ی دوم-عمر- بر فراز منبر و در برابر جمعیت انبوهی گفت: هرکس بیش از پانصد درهم-مهرالسنه- برای زنی مهر قرار دهد، من هر مقدار که از مهرالسنه زیادتر باشد، به بیت المال بر می گردانم! زنی از پای منبر به او اعتراض کرد و گفت:این دستور شما با فرمان خدا مخالف است که می فرماید:(هرگاه به یکی از آنها به عنوان مهریه مال بسیار داده اید، چیزی ازآن را پس نگیرید-سوره ی نساء.20-)چگونه شما بر خلاف قانون الهی فرمانی صادر می کنید؟! عمر به خطای خود پی برد و گفت:مردی اشتباه کرد و زنی به حقیقت سخن راند.)) قضاوت تصدی امر قضاء موضوعی است که همواره در کانون منازعه و چالش های نظری فقیهان بوده است و این در حالی است که چنین اختلافی تا قرن پنجم هجری در میان فقهای شیعه سابقه نداشته است وتا این قرن، در هیچ یک از متون فقهی معتبر شیعی، مرد بودن یا رجولیت شرط تصدی امر قضاء نبوده است.چنانکه شیخ مفید، شیخ طوسی و ابن ادریس حلی هنگامی که شرایط تصدی امر قضاء را بیان کرده اند، هیچ اشاره ای به شرط ((رجولیت))نکرده اند.و برخی از فقها مانند ملامحمدتقی مجلسی نه تنها ((رجولیت)) را شرط تصدی مقام قضاوت ندانسته اند،بلکه صراحتاً از آن دفاع کرده اند.ایشان می فرمایند:اگر یک زن عالمه و واجد تمامی شرایط و صفات لازم برای امر قضاء باشد، ظاهر این است که قضاوت او بین زنان و مردان نامحرم مانعی ندارد و بنا بر احتیاط واجب، جواز مزبور اختصاصی به مورد مذکور ندارد.و همچنین ملا احمدمقدس اردبیلی، قضاوت زن را در امور مربوط به زنان و حتی امور مشترک زنان و مردان نافذ دانسته اند. (حقوق زن در کشاکش سنت و تجدد-محمد حکیم پور)
|
|
|
|
| |
|
تدابیر ناشیانه
|
|
|
چند ماهی است که گویا به مراکز ثبت ازدواج اعلام کرده اند (البته نه به صورت علنی)که تا آنجایی که می توانند از یک سو افراد را متقاعد کنند که مهریه را از حالت عندالمطالبه به عندالاستطاعه در آورند تا مرد خیالش از جانب مهریه راحت شود و هر زمان که تنوانست و دلش خواست(چون پنهان کردن قانونی ثروت کاری دشوار نیست) آن را بپردازد و زن حق درخواست مهریه را هر زمان که خواست نداشته باشد و از سوی دیگر آنقدر از عاقبت برخی از شروط ضمن عقد که کمی دست و پای مرد را در امر ازداج مجدد و طلاق همسر می بندد(مثل واگذاری نصف دارایی مرد در صورت طلاق دادن بی دلیل همسر به زن و همچنین دادن حق طلاق به زن در صورت ازدواج مجدد همسر) می گویند که مرد از قبول آنها منصرف شود.
متأسفانه این کار نه تنها باعث کاهش اختلافات و در نهایت پایین آمدن میزان طلاق میشود که از همان ابتدا نوعی بدبینی را در طرفین به وجود می آورد و چه بسا مانع از سر گرفتن یک رابطه ی سالم شود که من خود شاهد دو مورد ازدواج حتمی و قطعی بودم که در محضر بر سر این مسئله به هم خورد و متأسفانه هنوز چند ساعتی از محرم شدنشان نگذشته بود(در مشهد رسم است که ابتدا صیغه ی محرمیت در حرم امام رضا خوانده می شود و بعد برای ثبت ازدواج به محضر می روند) به دلیل اختلافات پیش آمده به جای اینکه عروس و داماد در مراسم عروسی حاضر شوند طلاق بینشان جدایی انداخت.
((این روزها شدیدآ احساس میکنم که تلاش کردن تو جامعه بی فایده است چون هر بنایی که با زحمت ساخته میشه از اون طرف با یک بولدزر تو یه لحظه خراب می شه ))
|
|
|
|
| |
