متنی که مقابل شماست در اصل یک سخنرانی بوده است؛ سخنرانی دکتر سارا شریعتی.  

دکتر سارا شریعتی- متولد ۱۳۴۱- فرزند سوم علی شریعتی و پوران شریعت رضوی است.
او تحصیلات‌اش را در رشته جامعه‌شناسی(گرایش جامعه‌شناسی دین و هنر) در فرانسه به اتمام رسانده، نزدیک ۵ سال است که به ایران برگشته و استاد دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران است. «زن و هنر» عنوان سخنرانی او در ۲۶ آذر ۱۳۸۶ در دانشگاه صنعتی شریف بود که به دعوت انجمن اسلامی دانشجویان انجام شد:
سال ۲۰۰۵ یا ۲۰۰۶، پژوهشی در اروپا انجام شد در مورد «زن در هنر». پژوهش در حوزه جامعه‌شناسی فرهنگ بود؛ در حوزه اوقات فراغت. این پژوهش نشان می‌داد که زنان بیش از پیش اوقات فراغت‌شان را رمان می‌خوانند، کنسرت می‌روند، موزه می‌روند، تئاترهای مختلف شرکت می‌کنند و در همه عرصه‌هایی که مربوط به فرهنگ است، زنان مخاطبان اصلی شده‌اند؛ در حالی که مردان اوقات فراغت‌شان را بیش از پیش در چی می‌گذرانند؟
در ورزش، جلوی تلویزیون و جلوی کامپیوتر. زمانی که آقا دارد تلویزیون نگاه می‌کند، خانم دارد رمان می‌خواند. وقتی آقا دارد اینترنت بازی می‌کند، خانم به کنسرت و تئاتر می‌رود. زمانی که مردان دارند فوتبال بازی می‌کنند، زن‌ها بازدیدکننده موزه‌ها هستند.

افتاد
آنسان که برگ
آن اتفاق زرد
می افتد

افتاد

آنسان که مرگ

 
آن اتفاق سرد

 می افتد

اما او

سبز بود و گرم که افتاد

اما او

سبز بود و گرم که

افتاد ...

( این پست خیلی خیلی شخصی است و فاقد هرگونه مطلب علمی، و تنها از سر دلتنگی و ناچاری نوشتم. حرفهای دلم است برای کسی که دیگر دست یافتنی نیست.) 

عشقی که با تألم همراه باشد، عشق ناسالم است.

وقتی از دمدمی مزاجی ها، بدخلقی ها، بی تفاوتی ها و تحقیر کردن هایش بی تفاوت می گذرید، عشق بی تناسب دارید.

اگر درگیر کسی هستید که فکر و ذکرتان را به خود مشغول کرده، بدانید ریشه های این مشغله ذهنی به جای عشق هراس است. هراس از تنها شدن، ارزشمند نبودن،دوست داشته نشدن و فراموش گردیدن.

شیفتگی یا عشق بی تناسب، حالتی است که فرد بیش از اندازه به معشوق خود توجه میکند و سعی در به کنترل گرفتن طرف مقابل خود دارد و البته در اکثر مواقع با عدم موفقییت روبرو میشود.

محور اصلی کتاب(( زنان شیفته)) نوشته ی ((رابین نور وود))، پرداختن به مشکلات این دسته از زنان و ارائه راهکار برای بهبودشان است.

سوای زیاده روی ها و اغراق هایی که در این کتاب بیان میشود (چه در زمینه ی علت بروز این حالت و چه درمان آن) مطالب مفیدی را بیان میکند که برای اکثر همسران بیش از حد مسئول،  مثمر ثمر است.

زنان یا مردانی( گرچه مخاطب اصلی کتاب زنان است و در کل زنان را دچار شونده به این بیماری میداند) که میخواهند به طور مداوم وابستگی همسرشان را به خود افزایش دهند و برای رسیدن به این هدف، دست به هر عملی میزنند، غافل از اینکه رفتارشان  نتیجه ی عکس به دنبال دارد.

نویسنده ی کتاب علت اصلی چنین رفتاری را کمبود محبت فرد میداند: وقتی فرد به اندازه ی کافی محبت نمیبیند و مورد توجه قرار نمیگیرد، نیاز ارضاء نشده ی خود را با محبت کردن بیش از اندازه به ویژه به مردانی که به شکلی محتاج و بی اعتنا به نظر می رسند، جبران می کند.به این امید که بتواند آنها را تغییر دهد. و از ویژگی های آنها این است که به مردان مهربان، با ثبات و قابل اعتماد توجه نمی کنند.

بهترین و کاراترین راهکار، برای بهبود چنین افرادی، خودخواهی است.

خودخواهی به معنای، رسیدگی به خویشتن، در اولویت قرار دادن سلامتی،خواسته ها، کار، تفریح، برنامه ها و فعالیتهای مربوط به خود است...