یکی از مسائلی که زیاد در موردش بحث میشه اینه که خواندن صیغه ی عقد، با نخواندنش چه فرقی داره؟
وقتی دو نفر احساس کردند که می توانند باهم همسفر شوند و رضایت قلبی هم دارند، چه نیازی به بیان جملات سخت عربی و...
گویا این بحث و اختلاف نظر، پیشینه ای طولانی دارد و جوانان روشنفکر ما هم همچین غیر مستند حرف نمی زنند،و خلاصه از قدیم الایام بین عقلا اختلاف بوده است.
اگر این قضیه برای شما هم جالب است(و احیاناً دغدغه
)، روی ادامه ی مطلب کلیک کنید
در این خصوص دو دیدگاه موجود است:
الف) برخی از بزرگان معتقدند،«حصول رضایت قلبی طرفین و وقوع هر لفظی که دلالت بر وقوع نکاح بکند، در انعقاد عقد کافی است و نیازی به الفاظ مخصوص به نام ایجاب و قبول نیست.(فیض کاشانی در کتاب وافی)»
دلیل ایشان روایتی است که از امام علی(ع) نقل می کنند:
روزی عمر، زنی را به جرم زنا می خواست حد بزند، حضرت علی«ع» رسیدند و پرسیدند این زن چه کرده است؟ آن زن خدمت حضرت«ع» عرض نمود که، من در بیابانی گرفتار شدم و از شدت تشنگی و عطش، مشرف به هلاک بودم. به چادر عربی پناه بردم و از او آب خواستم، آن عرب گفت: در ازای مقاربت با تو، به تو آب می دهم. من اصرار نمودم، او تکلیف به تمکین نمود و این تکلیف را تکرار کرد، ناچار به او تسلیم شدم و در ازای این عمل از او آب گرفته و نوشیدم و خود را از مرگ نجات دادم و حال اقرار میکنم که حد درباره ی من اجرا شود تا از عذاب جهنم ایمن و در امان باشم. حضرت علی «ع» با جلوگیری از اجرای حد فرمودند: ((لهی النکاح و رب الکعبه))، یعنی به خدای کعبه این امر نکاح است.
در ادامه فیض کاشانی بیان میکند که:«ازدواج بودن این قضیه به خاطر حصول رضایت از طرفین و وقوع لفظ، دال بر نکاح و به تزویج درآوردن دیگری و ذکر مهر (آب) و مدت (عدم تکرر عمل که از اطلاق عبارت استفاده می شود) است.
از فقهای معاصر، آیت الله موسوی بجنوردی، با این نظر موافقند. و در عقد، نیت را اصل می دانند نه لفظ. و معتقدند برخی از ازدواجهایی که در گذشته صورت می گرفته و رضایت طرفین در آن دخیل نبوده و تنها صیغه عقد خوانده می شده است، صحیح نبوده است و برخی از....(بگذریم، بدآموزی دارد )
ب) اما مشهور علما معتقدند که خطبه ی عقد باید با همان الفاظ خاص، خوانده شود و این روایت را باید حمل بر مقام اضطرار کرد. استناد این گروه، نقل همین روایت به صورت دیگری است. که در آنجا حضرت علی(ع)به صراحت بر آیه ی اضطرار«فمن اضطر غیر باغ ولا عاذ(بقره،174)»، استناد فرموده و آن زن را به خاطر مضطر بودن رها کرده است.(حرعاملی،وسائل الشیعه)
نتیجه اخلاقی: ریسک نکنید، در عین رضایت قلبی،صیغه ی عقد را هم بخوانید.
