|
یاس کبود
|
|
|
امروز شهادت حضرت زهرا(س)است و من به رسم ادب به همه ی دوستان این روز رو تسلیت میگم.بخشهایی از نجواها و دردل های حضرت علی(ع) با پیامبر بعد از دفن حضرت فاطمه(س) را از نهج البلاغه در زیر آوردم،جملات در عین ایجاز خیلی از حقایق رو در بر داره و می تونه پاسخگوی خیلی از تشکیکات باشه:
((سلام بر تو ای پیامبر خدا، سلام من و دخترت که اکنون در کنار تو فرود آمده و چه زود به تو پیوست.
ای رسول خدا،بر مرگ دخت برگزیده ی تو ، شکیبایی من اندک است و طاقت و توانم از دست رفته است.
آن ودیعت بازگردانده شد و آن امانت به صاحبش رسید،و اندوه مرا پایانی نیست. همه شب خواب به چشمم نرود تا آنگاه که خداوند برای من سرایی را که شما در آن جای گرفته اید، اختیار کند.بزودی دخترت تو را خبر دهد که چگونه امتت گرد آمدند و بر او ستم کردند.همه ی سرگذشت را از او بپرس و و خبر حال ما از او بخواه.اینها در زمانی بود که از مرگ تو دیری نگذشته بود و تو از یادها نرفته بودی.
بدرود تورا و دخترت را.بدرود کسی که وداع میکند، نه بدرود کسی که ملول است. اگر از اینجا باز میگردم نه از روی ملالت است و اگر درنگ میکنم نه به سبب آن است که به وعده ای که خدا به صابران داده است بدگمان شده ام. ))
راستی یه سوال چرا همیشه بیشترین عزاداری مردم مربوط به ده روز قبل از وفات ائمه است؟در حالیکه شدت حذن و اندوه اهل بیت، یقین، بعد از از دست دادن معصوم خیلی شدید تر است....
|
|
|
|
| |
