بی مقدمه میرم سراغ بازی قشنگی که این روزا تو وبلاگستان راه افتاده و منم یه جورایی خودم رو دعوت کردم:
بهترین روز: انتخاب بهترین روز، تو سالی که تلخ ترین اتفاق عمرت توش افتاده باشه، کار آسونی نیست، اما خوب بهترین روز و بهترین لحظه ی امسال، نیمه شبی بود که تا سر از سجده برداشتم، کعبه رو با تمام ابهتش دیدم.
بهترین کتاب: اعتراف بزرگ این که مطالعه ی غیر درسیم امسال خیلی کم بود. چون درگیر پایایان نامه بودم، اکثر مطالعات حول، ازدواج موقت گذشت. اما انصافا بهترین کتاب، قرآن بود.
بهترین هدیه:بهترین هدیه ها رو امسال 
رضا به من داد. که قشنگترینش، آپارتمان فسقلیمون بود.
بهترین سفر: با یک حساب سر انگشتی، بیشتر از نصف سال را در سفر بودم اونقدر که وقتی زنگ زدم و شرایطم رو گفتم که ببینم تکلیف نمازهام چیه، بنده ی خدا گفت:شما سفر بیش از حذر دارید، هر جا بودیدا کامل بخوانید. خلاصه که بین مشهد،تهران و قم،سعی های بسیار نمودم. سفر حج که بهترین سفر عمرم بود. سفر شیرازم که هفته ی پیش رفتم، عالی بود.
بهترین دوست: مهربووووون همیشگی، که همیشه با اولین سلامش تمام غم و غصه های دلم پرمیکشن میرن یه جایی که نمیدونم کجاست، قایم میشن.....
بهترین غذا: قورمه سبزی ای بود، که خودم، بارنج و عشق و فراوان، برای اولین بار واسه شوهریم پختممممممممم.
بهترین فیلم: بین «تنها دوبار زندگی میکنیم» با «پرنده ی خارزار» نمیدونم کدومش رو انتخاب کنم.
بهترین پست: ندارم.
بهترین موسیقی:ملاقات با دوزخیان، همای
* به فریبا، پروا، طیبه، زری،جودی و آپاچی (که امسال حضورش خیلی کم بود در عالم وبلاگستان)و هرکسی که از این بازی خوشش اومده، پیشنهاد می کنم که تو این بازی شرکت کنند.
